چگونه کودک را با آداب اجتماعی آشنا کنیم؟

نکتۀ قابل‌تأمل این است که رفتار شما بر کلامتان ارجحیت دارد. به‌عنوان‌مثال، نمی‌توانید دروغ بگویید و او را از دروغ گفتن نهی کنید، زباله‌ای از ماشین بیرون بریزید و بگویید این یک‌بار اشکال ندارد، خمیازه بکشید و جلوی دهانتان را نگیرید اما به او تذکر بدهید که هنگام خمیازه کشیدن باید دستش را جلوی دهانش بگیرد و… .

رعایت آداب معاشرت را به کودکان یاد دهیم

بچه‌ها عیناً رفتار شما را تکرار می‌کنند. مراقب باشید برای فرزندان‌تان چگونه معلمی هستید، زیرا این الگوها تا آخر عمر در ذهن‌شان نهادینه خواهد شد.آنها آداب معاشرت را از شما یاد می گیرند.

آداب مهارت ارتباطی و فن بیان را به کودک خود بیاموزید.

شمرده و بدون هیچ عجله‌ای صحبت کنند.
لحنشان خشن و طلبکارانه نباشد.
واضح، رسا و با انرژی صحبت کنند.
حرف دیگران را قطع نکنند. صبر کنند تا صحبت طرف مقابل تمام شود بعد صحبت کنند.
محکم دست بدهند و دستشان خشک و تمیز باشد.
وقتی با کسی صحبت می‌کنند، به چشمان او نگاه کنند.
احوالپرسی کنند و به شکل مؤدبانه‌ای پاسخگوی سؤالات دیگران باشند.
زمانی‌که بزرگ‌تری می‌آید، جلوی او بایستند.

آموزش مهارت های ارتباطی به کودک

اگر حرف زشتی زدند، با خونسردی بگویید: «می‌دانی معنی این حرف یعنی چه؟ آدم‌ها از شنیدن این کلمات بسیار زیاد ناراحت می‌شوند.»
فرزندان در صورت دلخوری، خشم یا برآورده نشدن خواسته‌هایشان نسبت به والدین باید خویشتن‌دار باشند، صدایشان را از حد معمول بالا نبرند و با گفت‌وگو تلاش کنند تا مسئله حل شود.
اگر رفتار اشتباهی داشتند، معذرت‌خواهی کنند.
به بزرگ‌ترها، معلمان و همکلاسی‌هایشان احترام بگذارند.
هرچه را می‌خواهند با «لطفاً» و «اگر ممکن است» تقاضا کنند و پس از برآورده شدن نیازهایشان تشکر کنند، و این امر محقق نخواهد شد مگر اینکه در محیط خانه این رفتار را از شما ببینند.

آداب رفتاری کودک

فرزندان موظف هستند در نظافت عمومی خانواده و همچنین خرید منزل با پدر و مادر همکاری داشته باشند.
موقع عطسه و سرفه کردن دهان خود را بپوشانند.
عشق ورزیدن به خانواده، همنوع، طبیعت، حیوانات و… را به آن‌ها بیاموزید.
آن‌ها را دائماً در آغوش بگیرید و ببوسید.
فراموش نکنید هرچه بکارید، در کهن‌سالی درو خواهید کرد.
به‌گونه‌ای رفتار کنید که اهمیت آراستگی را درک کنند.

قبل از انجام کارهای مهم اجازه بگیرند (برای بیرون رفتن از خانه، خرید کردن، دعوت کردن از کسی و…).
هرگز از خبرچینی کودکتان از خواهر، برادر یا دوستانش استقبال نکنید. این امر باعث طرد شدن او از بین جمع‌ها خواهد شد و به شخصیت و روابط او آسیب می‌رساند. مگر مواردی که ممکن است مسئلۀ خطرناکی در میان باشد که به آن‌ها آسیب برساند.
آن‌ها باید به حریم و مالکیت اشیای دیگران احترام بگذارند. اگر چیزی را نیاز دارند، حتی چیزهای کوچک مانند مداد، باید اجازه بگیرند و پس از پایان کار سریعاً آن را سالم برگردانند و بابت آن تشکر کنند.
اتاقشان را خودشان مرتب کنند و زمانی‌که کسی وارد اتاقشان می‌شود، بازی رایانه‌ای را کنار بگذارند و با لبخند از او استقبال کنند.

آداب غذا خوردن کودک

قبل از نشستن پشت میز، دست‌هایشان را بشویند.
از آوردن وسایل بازی مانند بازی‌های کامپیوتری، کنترل تلویزیون و تکالیف مدرسه و… روی میز غذا خودداری کنند.
پشت میز صاف بنشینند و از تکان دادن پاها و به عقب بردن صندلی روی دو پایۀ عقبی خودداری کنند.
به ‌اندازه‌ای که نیاز دارند در بشقاب بریزند، نباید در انتهای غذا چیزی در بشقابشان بماند.
آدامسشان را گوشۀ بشقاب نگذارند.

آموزش آداب غذا خوردن به کودک

صبور باشند تا غذا سرد شود و فوت نکنند.
غذا را پس از آنکه همۀ افراد غذا کشیدند شروع کنند.
اگر دستشان به غذایی یا وسیله‌ای نمی‌رسد، از بزرگ‌ترها بخواهند آن را در اختیارشان بگذارند.
غذا را  با دهان بسته بخورید و صدای ملچ ملوچ به گوش نرسد.
سرعت غذا خوردنشان باید متناسب با بزرگ‌ترها باشد، نه عجله کنند و نه بسیار آهسته غذا بخورند.
لقمه‌های بزرگ در دهان نگذارند که جویدن آن را با مشکل روبه‌رو کند.
بشقاب غذا خارج از میز، کار شایسته‌ای نیست. درمورد اهمیت حفظ بنیاد خانواده و لذت غذا در کنار یکدیگر با آن‌ها صحبت کنید.
بعد از هر صرف غذا تشکر کنند. آن‌ها باید بدانند که هر کاری والدین، مربیان و… انجام می‌دهند وظیفه نیست.
پس از اتمام غذا باید در جمع کردن میز در حد سن و توانشان کمک کنند.

چند پیشنهاد درمورد آداب معاشرت کودک

برای کودکان خود ارزش قائل شوید و آن‌ها را محترم بشمارید.
از آن‌ها بخواهید درمورد مسائل خانواده تا جایی که به آن‌ها مربوط می‌شود نظر بدهند.
با این کار عزت‌نفس آن‌ها را تقویت می‌کنید
هنگام معرفی، آن‌ها را ارزشمند و مهم نشان دهید.
زمانی‌که از شما نام فرزندتان را می‌پرسند نگویید «نوکر شما سعید» یا «دست‌بوس شما مریم»، چراکه به عزت‌نفس فرزندانتان آسیب می‌رسانید.
حتماً از کودکی آن‌ها را در کلاس زبان نام‌نویسی کنید، یک هنر را به آن‌ها آموزش دهید، برای آن‌ها کتاب بخوانید، آن‌ها را به دیدن تئاتر و سینما ببرید تا هوش هیجانی‌شان ارتقا یابد. افزایش هوش هیجانی کمک می‌کند تا واکنش و رفتار مناسب‌تری در مقابل دیگران داشته باشند.
با تشویق‌های کلامی و پاداش(هدیه یا خوراکی) گاه‌به‌گاهی رفتارهای مثبت کودکتان را تقویت کنید.

میزان تاثیر گذاری تربیت صحیح در کودک و تاثیر آن در آینده فرزند:

تربیت صحیح در دوران کودکی، به ویژه قبل از بلوغ، تاثیر بسزایی بر رشد و توسعه کودکان دارد.

این دوره حیاتی می‌تواند تأثیرات زیر را داشته باشد:

– تربیت صحیح در دوران کودکی اساس مقادیر اخلاقی، اجتماعی و فردی را مشخص کرده و به شکل‌دهی به شخصیت کودک کمک می‌کند.
– کودکانی که در دوران کودکی به تربیت صحیح دست یافته‌اند، معمولاً مهارت‌های اجتماعی نظیر همکاری، احترام و ارتباطات مؤثر را توسعه می‌دهند.
– تربیت صحیح می‌تواند اهمیت تحصیلات را در دید کودکان به مواضع بلند مدت ترویج دهد و ایجاد انگیزه برای یادگیری فراهم کند.
– تربیت صحیح کودکان را در اکتساب استقلال و اعتماد به نفس تقویت می‌کند، که این امور اساسی برای موفقیت در زندگی می‌باشند.
– تربیت صحیح می‌تواند از مشکلات رفتاری در آینده جلوگیری کند و به کودکان کمک کند تا رفتارهای سازنده را انتخاب کنند.

در دنیای فن بیان و ارتباطات، هر جمله یک نقاشی است و من هنر تبدیل آن را به یک اثر هنری جذاب به شما آموزش می‌دهم. بیایید با هم به سفری از خلاقیت و تجربه آموزش فراتر از حد معمول برویم.”