شش رفتار روزمره در محیط کار که به اختلال توجه اشاره دارند
اختلال نقص توجه و بیشفعالی (ADHD)، اغلب تا بزرگسالی تشخیص داده نشده و درماننشده باقی میماند. بر اساس آمار فقط در ایالات متحده حدود ۱۰ میلیون نفر به این اختلال مبتلا هستند، اما از هر ۱۰ نفر، تنها ۱ نفر خدمات درمانی دریافت کرده است.
به گزارش پایگاه خبری پیام آرات، بسیاری از بزرگسالان مبتلا به نقص توجه، مشاغل موفقی دارند؛ اما نه همه. وضعیت ADHD میتواند چالشهای شغلی قابل توجهی ایجاد کند و باعث شود شغل آدمهای در خطر قرار بگیرید.
شان آبراهام، مددکار اجتماعی بالینی در مجموعه «گرو تراپی»، میگوید: «هر فرد مبتلا به ADHD منحصر به فرد است و علائم میتواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. در حالی که ممکن است یک فرد به دلیل علائمش از یک نوع شغل خاص لذت نبرد یا در آن پیشرفت نکند، یک فرد دیگر میتواند موفق باشد.»
در ادامه، متخصصان بالینی برخی از ویژگیهای شخصیتی و رفتارهای مشترک در بین بزرگسالان ADHD در محل کار را مشخص کردهاند:
۱. نیاز به اینکه همهچیز بینقص باشد (کمالگرایی)
دِده اوشی، روانشناس و عضو هیئت علمی دانشگاه تافتس، میگوید که همپوشانی قابل توجهی بین افراد مبتلا به ADHD و کارمندان دارای تمایلات کمالگرایانه وجود دارد.
او توضیح میدهد: «ADHD بر بخشی از مغز تأثیر میگذارد که نحوه هدایت توجه شما را کنترل میکند. در افراد مبتلا به ADHD ، این ناحیه کنترلی به درستی کار نمیکند. بنابراین، مبتلایان به بیشفعالی واقعاً نمیتوانند تمرکز خود را حفظ کند و ذهنشان مدام بین ایدههای مختلف در نوسان است. جالب این جا است که گاهی اوقات این کمالگرایی به عنوان راهی برای مقابله با همین وضعیت بروز میکند.»
۲. به تعویق انداختن کارها تا آخرین لحظه (اهمالکاری)
دکتر دیپتی آنباراسان، دانشیار بالینی روانپزشکی در دانشکده پزشکی گراسمن ، میگوید: «از میان کهنالگوهای رایج کاری، «اهمالکار» میتواند یکی از روشهای بروز ADHD در بزرگسالان باشد. این موضوع را میتوان به دشواری آنها در عملکرد و ناتوانی در ساختاردهی به وظایفشان نسبت داد.»
برای کارمندان مبتلا به ADHD، ناتوانی در زمانبندی اغلب ناشی از اضطراب است. مگان آنا نف، روانشناس بالینی، میگوید: «برخی ممکن است سبک «اهمالکاری شکستگرایانه» داشته باشند. در این مدل اضطراب طاقتفرسا منجر به فلج شدن آدمها میشود. این در حالی است که دیگران ممکن است از «اضطراب» به عنوان انگیزهای برای مبارزه با اهمالکاری استفاده کنند.»
۳. تأخیر مداوم در جلسات و حضور در محل کار
افراد مبتلا به ADHD ممکن است با وجود تمام تلاشهایشان، برای حضور بهموقع در جلسات و محل کار دچار مشکل شوند. آبراهام میگوید: «رئیس خود بودن یا رعایت کردن ضربالاجلها برای این آدمها دشوار است.»
در حالی که بسیاری از ما گهگاه دیر میکنیم، افراد مبتلا به ADHD چیزی را تجربه میکنند که به «نابینایی زمانی» (Time Blindness) معروف است. اوشی توضیح میدهد: «مبتلایان به ADHD ممکن است در تخمین زدن مدت زمان مورد نیاز برای رسیدن به مقصد مشکل داشته باشند.»
اوشی میگوید: «چیزی که من زیاد میشنوم این است که مثلا مبتلایان به ADHD قرار است ساعت ۹ صبح در محل کار باشند، بنابراین ساعت ۹ صبح را در ذهن دارند و درست همان موقع خانه را ترک میکنند. چرا؟ چون ۹ صبح را در ذهن دارند.»
۴. فروپاشی عصبی هنگام استرس کاری (اختلال در تنظیم هیجان)
اوشی میگوید قشر پیشپیشانی مغز شما هم توجه و هم پاسخهای هیجانی را کنترل میکند. مشکل اینجا است که در افراد مبتلا به ADHD، این ناحیه میتواند توسعهنیافته باشد.
او میگوید: «وقتی مبتلایان به ADHD نمیتوانند تمام آن افکار مختلف و هیجانات گوناگونی را که در یک موقعیت پر استرس در جریان است کنترل کنند، این وضعیت میتواند منجر به اختلال در تنظیم هیجان (Dysregulation)، نوعی فروپاشی ذهنی و ناتوانی واقعی در کنترل احساساتشان شود. بسیاری از افراد یا در اثر این اختلال ، ذهنشان خالی میشود یا دچار طغیان (Outburst) شده و در محیط پرفشار و پراسترس، به شدت احساساتی و تحریکپذیر میشوند.»
۵. ارسال مداوم ایمیلها با اشتباهات
اوشی توضیح میدهد: «عملکرد اجرایی مانند مدیر در مغز شماست؛ این همان چیزی است که به شما کمک میکند منظم بمانید.» و در افراد مبتلا به ADHD، عملکرد اجرایی آنها میتواند مشکل داشته باشد.
او میگوید: «مبتلایان به ADHD ممکن است احساس کنند روی کار متمرکز هستند، اما نتوانند روی خواندن و پردازش کامل تمام اطلاعاتی که در مقابلشان متمرکز شوند. برای مغز مبتلایان به ADHD دشوار است که روی کارهای خستهکننده و ملالآور مانند خواندن ایمیلها یا بررسی اسناد متمرکز باشند.»
اوشی میگوید اگر همکاران همیشه مجبورند کار شما را پیگیری کنند یا اشتباهات ناشی از بیدقتی یا از قلم انداختن جزئیات کلیدی در ایمیلها و اسناد را تصحیح کنند، این میتواند نشانهای از تأثیر بر کار شما باشد.
۶. ایدهپردازی خلاقانه، اما ناتوانی در اجرای آن ایدهها
افراد مبتلا به ADHD تمایل دارند که حلکنندههای خلاق مسائل باشند؛ اما به دلیل اختلال در عملکرد اجرایی، این کارمندان ممکن است در به عملی کردن راه حلها به مشکل بخورند.
اوشی میگوید: «افراد مبتلا به ADHD میتوانند در محیط کار به عنوان متفکران خلاق عالی، بسیار پرشور و باشند. اما همین آدمها ممکن است همزمان دچار مشکل باشند؛ چون نمیتوانند کار را به نتیجه برسانند یا روی یک پروژه تمرکز کنند»
آیا به خودتان شکل دارید؟
اوشی میگوید اولین قدم میتواند این باشد که درک کنید آیا تصویری که دیگران از شما در محل کار دارند، با تصویری که شما از خودتان دارید شبیه است یا خیر.
از یک همکار مورد اعتماد بپرسید: «تو رفتار من را در دفتر چگونه میبینی؟ آیا من در انجام دادن کارها یا رعایت مهلتهایی که تعیین شده مشکلی دارم؟ آیا سایر افراد در دفتر هم مشکلات مشابهی دارند؟ مثلاً، آیا همه استرس دارند؟»
به این ترتیب، میتوانید نحوه عملکرد خود را در مقایسه با سطح بهرهوری و استرس دیگران در تیم خود ارزیابی کنید.
مگان آنا نف میگوید اگر واقعاً فکر میکنید ADHD دارید، نقطه شروع خوب، مشورت با پزشک عمومی یا یک روانشناس بالینی متخصص در بزرگسالان است. نف میگوید: «غربالگریهای آنلاین میتوانند گام اول در تشخیص ADHD باشند.» بعد از این شما باید دنبال یک پزشک متخصص باشید.
