13توصیه کلیدی برای حمایت از کودکان در سوگ عزیزان

به گزارش پایگاه خبری پیام آرات، همانطور که همه ی ما می دانیم، مرگ عزیزان می تواند در اثر یک حادثه ی ناگهانی یا یک بیماری طولانی مدت باشد. در هر صورت باید از این تجربه برای بیان اتفاقی که افتاده استفاده کنید و سعی کنید به کودک کمک کنید تا شرایط به وجود آمده را بپذیرد و با غمش کنار بیاید.

چند نکته ی مهم برای رفتار با کودکان هنگام مرگ عزیزان

در ادامه این مطلب چند نکته ی مهم برای رفتار با کودکان هنگام مرگ عزیزان را با هم مرور می کنیم:

• حقیقت را صراحتا بیان کنید

گفتن حقیقت، دلیل اشک ها و ناراحتی شما را برای کودک روشن می کند. همچنین اگر احساسات خود را بروز دهید، کودک هم احساساتش را با شما در میان خواهد گذاشت. این رفتار شیوه ی صحیح عزاداری را به او می آموزد.

• خود را برای عکس العمل های متفاوت آماده کنید

کودکان واکنش های متفاوتی به این مسئله دارند. برخی غمگین می شوند و گریه می کنند، برخی خشمگین می شوند و بعضی از آن ها هیچ واکنشی نشان نمی دهند. واکنش اولیه ی کودک را بپذیرید. به او زمان بدهید تا آسیب اولیه را هضم کند. بعد از آن می توانید به صحبت با او ادامه دهید. بگذارید کودک به روش خودش عزاداری کند.

• حتما از کلمات مرگ و مردن استفاده کنید

بعضی از ما کلمات “مرگ” یا “مردن” را در صحبت با کودکان به کار نمی بریم و به جای آن ها از جملاتی مثل: “پدربزرگ رفته پیش خدا” یا “مامان به یه سفر طولانی رفته” یا… استفاده می کنیم. مطالعات نشان می دهد برای اینکه روند عزاداری را به کودک بیاموزید، باید از کلمات واقع گرایانه استفاده کنید.

• کم کم به او اطلاعات دهید

تمام حقایق را یکجا به او نگویید. سعی کنید آنچه که کودک می تواند هضم کند را با جملات کوتاه و آرام آرام به او منتقل کنید. اگر به سوالاتی که می پرسد خوب گوش بدهید، می توانید بفهمید که توان شنیدن چه چیزهایی را دارد. با زبانی کودکانه به سوالاتش پاسخ دهید.

• راحت بگویید: نمی دانم

امکان ندارد که شما جواب همه ی سوال های کودک را بدانید. مخصوصا هنگامی که خودتان در حال عزاداری هستید. ممکن است کودک سوال هایی گیج کننده مثل: “مادربزرگ چجوری مرد مامان؟” یا “چه اتفاقی برای دایی میوفته وقتی تو قبر میذارنش؟” یا سوال های غیر قابل پاسخ دیگری بپرسد. در چنین مواقعی به راحتی بگویید “نمی دانم”.

• به کودک اجازه دهید در برخی مراسمات شرکت کند

اجازه دهید کودک برای عزیز از دست رفته اش شمع روشن کند، عکس یادبود او را ببیند و عزاداری کند. این آیین ها به کودک کمک می کند تا ضربه ای که به او وارد شده را کنترل کند. البته مطمئن شوید که فضای مراسمی که در آن شرکت می کند، آرام و به دور از خشونت یا جیغ یا فریاد است.

• کودک را برای آینده ی بدون عزیز از دست رفته، آماده کنید

با او در مورد تولد بعدی یا گردش های آخر هفته پیش رو صحبت کنید که فرد فوت شده در آن ها حضور نخواهد داشت. از کودک بخواهید برای برنامه ریزی مناسبت بعدی به شما کمک کند. با این کار به او آموزش می دهید که حتی با وجود مرگ عزیزان، زندگی ادامه دارد و او باید کم کم به زندگی عادی بازگردد.

• حتما از خودتان مراقبت کنید

در شرایط عزاداری و غم، گاهی مراقبت از خودمان را فراموش می کنیم. فراموش نکنید که کودک در حال تماشای شماست و از شما الگو می گیرد؛ بنابراین در این زمان حساس، از خودتان مراقبت کنید.

• غم و اندوهتان را از کودک مخفی نکنید

دیدن اندوه و عزاداری شما هنگام مرگ عزیزان، به کودک نشان می دهد که گریه کردن و احساس ناراحتی، احاساسات سالم و طبیعی هستند. گاهی ممکن است ناگهان به یاد عزیزتان بیوفتید و با هم گریه کنید. در این حالت او را در آغوش بگیرید و سعی کنید آرامش کنید.

• از بازگو کردن خاطرات فرد فوت شده نترسید

خیلی از اوقات والدین احساس می کنند که صحبت از فرد فوت شده باعث رنجش دیگران می شود. تحقیقات نشان می دهد که درد زنده کردن خاطرات خوبی که با عزیزانمان داشتیم، به روند بهبودی و گذر از غم کمک شایانی می کند.

• برنامه ی روزانه تان را تغییر ندهید

کودکان برای احساس امنیت به تداوم نیاز دارند. سعی کنید کارهای روزمره ی خودتان مثل باشگاه رفتن، کار کردن و غذا پختن را تا حدودی بدون تغییر انجام دهید. همچنین کودک را تشویق کنید که فعالیت های روزانه مثل مدرسه رفتن یا کلاس های ورزشی را ادامه دهد.

• فکر نکنید که مرگ یک عزیز، خندیدن را ممنوع می کند

خنده یک ابزار عالی برای بهبود غم و اندوه است. اینکه با هم به خاطراتی که با فرد فوت شده داشتید، بخندید نشان می دهد که چقدر حضور او در زندگی شما مهم بوده. از خندیدن احساس گناه نکنید.

• از مشاور کمک بگیرید

اگر کودک پدر، مادر یا یکی از نزدیکترین افرادش را از دست داده، حتما از یک مشاور یا درمانگر خوب برای پیشبرد روند بهبود کودک، کمک بگیرید. با کادر مدرسه صحبت کنید تا آن ها بدانند کودک شرایط سختی دارد و سعی کنند افت تحصیلی یا رفتارهای غیرمعمول او را تا حدودی درک کنند.